ANIMATA...................5
copulare, ut sint quasi animata corpora illis spiritibus dicata CD, 8/ 23
cum animalia, id est animata corpora, vellet intellegi, quibus CD, 13/ 24
tamquam diceretur: "Terra es animata, quod non eras; terra CD, 20/ 20
soleat nuncupari, illa vero animata erunt corpora, alioquin nulla CD, 20/ 21
increduli, posse humana corpora animata atque viventia non solum CD, 21/ 2
 
 ANIMATAS..................1
tu ipse diffidas; statuas animatas sensu et spiritu plenas CD, 8/ 23
 
 ANIMATUM..................2
non anima deseritur, sed animatum sentiensque cruciatur. Nam in CD, 13/ 2
nec exanime dolet nec animatum sine anima dolet. Si CD, 21/ 3
 
 ANIMATUS..................1
quod eras antequam esses animatus (terrae quippe insufflavit Deus CD, 20/ 20
 
 ANIMI.....................102
captivitate illisque cruciatibus corporis animi virtute beatum esse potuisseCD, 1/ 15
captivitas, contaminari potuerit virtus animi sine voluntatis assensu." MagnumCD, 1/ 16
qua recte vivitur, ab animi sede membris corporis imperare CD, 1/ 16
cum pudicitia virtus sit animi comitemque habeat fortitudinem, qua CD, 1/ 18
perit, profecto pudicitia virtus animi non erit, nec pertinebit CD, 1/ 18
corporis laboratur? Si autem animi bonum est, etiam oppresso CD, 1/ 18
iam perdita. Quocirca proposito animi permanente, per quod etiam CD, 1/ 18
corpore dicimus, ea sanctitate animi, per quam corpus sanctificabatur CD, 1/ 18
amitti corporis sanctitatem manente animi sanctitate etiam corpore oppressoCD, 1/ 18
et corporis sanctitas violata animi sanctitate etiam corpore intacto CD, 1/ 18
mors voluntaria ad magnitudinem animi perinere." Et quicumque hoc CD, 1/ 22
in se ipsis perpetraverunt, animi magnitudine fortasse mirandi, non CD, 1/ 22
consulas, ne ipsa quidem animi magnitudo recte nominabitur, ubi CD, 1/ 22
potius Theombrotus in hac animi magnitudine reperitur, quem ferunt CD, 1/ 22
vincula rumpenda sola adfuit animi magnitudo. Quod tamen magne CD, 1/ 22
dissuadebant, imbecillioris quam fortioris animi facinus esse censuerunt, quoCD, 1/ 23
Quo modo igitur tanta animi et morum mala bonis CD, 2/ 14
tantis disputationibus laborantem, ne animi malis, quae praecipue cavenda CD, 2/ 15
numinibus accepisse. Mala igitur animi, mala vitae, mala morum CD, 2/ 16
et corporis potius quam animi malis, quae vel ab CD, 2/ 22
confitentur. Nam si virtutibus animi et probitati vitae, cuius CD, 2/ 23
noluerunt. Utrum indicium fuit animi inquieti, an potius ita CD, 4/ 16
propter haec bona vel animi vel corporis vel externa CD, 4/ 21
cultores adhuc in provectu animi parvuli haec ab eo CD, 4/ 33
corporis temperatione, sed de animi voluntate veniunt, dissimiles eis CD, 5/ 2
oceani; non autem et animi voluntates positionibus siderum subdi CD, 5/ 6
voluptatibus dabant et enervationi animi et corporis in concupiscendis CD, 5/ 12
est voluptatem, fortiter in animi cogitatione, ut per pristinarum CD, 5/ 20
huius mundi elementis humani animi suspicatur infirmitas, et sentis CD, 6/ 6
sapienti, ut eas in animi religione non habeat, sed CD, 6/ 10
humano, simillimus est immortalis animi; tamquam si vasa ponerentur CD, 7/ 5
regi atque administrari certa animi stabilitate credebat: ita poterat CD, 7/ 17
Sed hoc dico: pars animi mundani, quae per terram CD, 7/ 23
perhibetur? Quod si dicunt animi mundani partem, cum permeat CD, 7/ 23
terrae permeet pars mundani animi, ut deum faciat Tellumonem CD, 7/ 23
quo modo Deus creator animi corpus est? Cedant ergo CD, 8/ 5
corporis et de bono animi et de bono utriusque CD, 8/ 8
eos eisdem quibus homines animi perturbationibus agitari, irritari iniuriisCD, 8/ 16
habere commune, id est animi passiones, si omnia quattuor CD, 8/ 17
et terra, quaero cur animi daemonum passionum turbelis et CD, 8/ 17
pathos "passio" diceretur motus animi contra rationem. Cur ergo CD, 8/ 17
omnesque turbelas et tempestates animi, quibus daemones aestuare atque CD, 8/ 17
ac religione divina aversio animi invenit, ut homo arte CD, 8/ 24
rationem incredulitate et aversione animi a cultu ac religione CD, 8/ 24
hominum et incredulitatem et animi errantis atque infidelis a CD, 8/ 24
quibus tam longe absunt animi affectione, quam longe absunt CD, 8/ 24
imbutam munitamque virtute passionibus animi irrationalibus nequaquam cedere, sedCD, 9/ 3
et laetari omnemque humani animi faciem pati, simili motu CD, 9/ 3
affectionibus repugnatur, ex ulla animi parte consistunt. 4 "De CD, 9/ 3
sententiae philosophorum de his animi motibus, quae Graeci pathe CD, 9/ 4
utrum accidant sapienti passiones animi, an ab eis sit CD, 9/ 4
hoc Stoicis placuisse, quod animi visa, quas appellant phantasias CD, 9/ 4
perturbationes, etiamsi accidunt inferioribus animi partibus, in se contra CD, 9/ 4
eorum, id est pars animi superior, qua rationales sunt CD, 9/ 6
esset, passionibus turbulentis inferiorum animi partium regendis moderandisque dominareturCD, 9/ 6
sicut etiam Sallustius ait: Animi imperio, corporis servitio magis CD, 9/ 9
morte, sicut animalium terrestrium, animi eorum solvuntur a corpore CD, 9/ 9
iniquitas daemonum, quae in animi passivi miseria non mortale CD, 9/ 10
eudaimones, quod boni sint animi, hoc est boni daemones CD, 9/ 11
viris, cum se vigore animi quantum licuit a corpore CD, 9/ 16
visi sunt: Mihi virtus animi mei bonum est; sed CD, 10/ 18
in utroque corporis et animi affectio? Amborum oculis pariter CD, 12/ 6
infantilem hebetudinem et infirmitatem animi et corporis, quam videmus CD, 13/ 3
tantum sed etiam ex animi intellegenda sit vitiis." Prius CD, 14/ 2
verum etiam illa, quibus animi vitia demonstrantur a voluptate CD, 14/ 2
invidias, non potius intellegat animi vitia esse quam carnis CD, 14/ 2
omnesque illas notissimas quattuor animi perturbationes, cupiditatem, timorem, laetitiamCD, 14/ 3
sub cuius iudicio affectiones animi aut pravae habentur aut CD, 14/ 6
sive tristitia, quam virtus animi sentire non debeat." Quas CD, 14/ 8
posse. 9 "De perturbationibus animi, quarum affectus rectos habet CD, 14/ 9
ad istam quaestionem de animi perturbationibus attinet, iam respondimus CD, 14/ 9
eius passione dissensio, sicut animi dolor, quae tristitia nuncupatur CD, 14/ 15
vindicat totumque commovet hominem animi simul affectu cum carnis CD, 14/ 16
iram atque libidinem vitiosas animi partes esse confessi sunt CD, 14/ 19
atque ratione. Quam partem animi tertiam velut in arce CD, 14/ 19
homine iustitia ex omni animi parte servari. Hae igitur CD, 14/ 19
oboediendi facilitatem; vitiosas vero animi partes ut servos asperiore CD, 14/ 23
illecebroso stimulo cum tranquillitate animi et corporis nulla corruptione CD, 14/ 26
viventes aut corporis aut animi sui bona aut utriusque CD, 14/ 28
me peccatum: quam partem animi etiam philosophi dicunt esse CD, 15/ 7
Ira Dei non perturbatio animi eius est, sed iudicium CD, 15/ 25
ponens, ibi Antisthenes virtute animi potius hominem fieri beatum CD, 18/ 41
Cum ergo voluptas corporis animi virtuti aut subditur aut CD, 19/ 1
quo beatus esset, in animi tantummodo virtute consisteret; potest CD, 19/ 1
Omnium autem bonorum vel animi vel corporis nihil sibi CD, 19/ 3
quae virtute et aliis animi et corporis bonis, sine CD, 19/ 3
omnino bonum desit vel animi vel corporis, beatissima. Non CD, 19/ 3
decusque pervertet? Quid ipsius animi primigenia quae appellantur bona CD, 19/ 4
vel patitur ea sine animi dolore vel cogitat, multo CD, 19/ 7
melioris; melior est autem animi aequitas quam corporis sanitas CD, 19/ 13
quae hic agitur, quantislibet animi et corporis externarumque rerum CD, 19/ 20
est; non enim veris animi bonis utitur, quoniam non CD, 19/ 20
ratio libidini ceterisque vitiosis animi partibus?". Plane hoc exemplo CD, 19/ 21
vermem, qui volunt ad animi poenas, non ad corporis CD, 21/ 9
dicunt etiam uri dolore animi sero atque infructuose paenitentes CD, 21/ 9
Qui vero poenas et animi et corporis in illo CD, 21/ 9
dolorem aut corporis aut animi defuturum: ego tamen facilius CD, 21/ 9
illis divinae Scripturae verbis animi dolorem, quoniam consequens esse CD, 21/ 9
ignis incorporalis, sicut est animi dolor, sed corporalis, tactu CD, 21/ 10
quo affectu, quo motu animi, quo fluvio lacrimarum, quibus CD, 22/ 8
erat maior auctoritas, defectum animi eius consolando erigentibus ad CD, 22/ 8
credit, impugnant." Verum de animi bonis, quibus post hanc CD, 22/ 25